ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

(1922-1988)

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

• Μαρία Νικολάου

  Αντικρίζω πρόσωπα
  ραγισμένα από την παγωνιά
  
  Μάτια άδεια
  κλεισμένα σε γυάλινες υποσχέσεις
  ...
  Ελπίδες σκεπασμένες
  με χαρτόκουτα σε δρόμους υγρούς
  που ξεψυχούν στης νύχτας
  το πέρασμα.
  
  Πιο δίπλα εσύ
  μ’ ένα σατέν σακάκι στους ώμους
  κι αδιάφορο βλέμμα
  να σαρκάζεις την τύχη σου,
  κι εκείνη να σε κοιτά κρυμμένη
  πίσω από ένα τοίχο λευκό.
  
  Αγοράζεις μισοτιμής τον Έρωτα
  και φτύνεις υπολείμματα ανθρωπιάς
  σε ξυρισμένα κεφάλια.
  
  Κι αυτός ο χειμώνας
  αφήνει πόρνες στην πόρτα σου
  κι ένα φεγγάρι μαύρο.
  
  Κι η τύχη σου παραφυλά
  πίσω απ’ τον τοίχο τον λευκό
  σ’ εκείνη τη γωνία,
  
  Αριστοτέλους και Ηπείρου..
  
  Μ.Ν.
  

  • 
    
  • 
    
    
    
  • 
    
  • • 
      

Αθήνα 2012. 2ο

Τα ψεύτικα εορταστικά φώτα χαμήλωσαν.
Η πόλη ξαναντύθηκε τη θλιβερή της όψη.
Οι διαβάτες βιαστικοί με το κεφάλι κατεβασμένο
με σβησμένο από καιρό το χαμόγελο στα χείλη
τρέχουν για το πενιχρό μεροκάματο.
************
Πεζοδρόμια απροσπέλαστα από την πραμάτεια
παράνομων αλλοδαπών μικροπωλητών.
Μαγαζιά με κατεβασμένα ρολά
δίνουν στην πόλη μια πένθιμη νότα νεκρής πολιτείας.
************
Ενοικιάζεται...Ενοικιάζεται...Ενοικιάζεται...
Τα λιγοστά ακόμα ανοιχτά μαγαζιά άδεια.
Η πόλη νεκρώνει μέρα τη μέρα.
Η πόλη που χθες έσφυζε από ζωή
Νέκρωσε...Μια πόλη χωρίς αύριο.
Δεν ρωτώ γιατί. Το ξέρω...Ο λαός το ξέρει...
Ετσι ήθελαν οι "Φίλοι Σύμμαχοί μας".

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΙΙ

Ρ.Β.

Αθήνα 2012 1ο

Η νύχτα έριξε από νωρίς
το μαύρο πέπλο της πάνω από την πόλη.
Το κρύο τσουχτερό όμως νιώθω την ανάγκη
να βγω να περπατήσω…ν’ αναπνεύσω…
κι ας κάνει κρύο. Η μοναξιά δεν αντέχεται.

Ανοίγω την πόρτα…και προχωρώ
στους έρημους δρόμους της πόλης.
Μια βαθιά ανάσα διώχνει το βάρος
που πλακώνει την ψυχή μου.

Ερημιά!!! Κάποιοι αλλόκοτοι τύποι
με κοιτάζουν με περιέργεια.
Προσπαθώ να διώξω το φόβο.
Τι στο καλό, δεν θα ζούμε διαρκώς φοβισμένοι
και κλεισμένοι στα σπίτια μας.

Περπατώ…και ξαφνικά βλέπω ένα χαρτοκιβώτιο
να κινείται. Πλησιάζω και έκπληκτη αντικρίζω
ένα κάπως ηλικιωμένο άντρα τυλιγμένο
με μια βρώμικη κουβέρτα κάτω από το χαρτόνι
να προσπαθεί να ζεσταθεί.

Δεν είναι ο μόνος…λίγο πιο κει δύο γυναίκες
αγκαλιασμένες κάτω από κουβέρτες ζητούν
λίγη ζεστασιά…Δεν ξέρω τι να κάνω.
Το βάρος στο στήθος μου με ξανατυλίγει ασφυκτικά.
Δεν το αντέχω…Θα γυρίσω…
Όταν ένα παλικάρι με πλησιάζει με το χέρι απλωμένο
-Μαμά φαΐ …Πεινάει…Μαμά…

Βάζω το χέρι στην τσέπη αλλά δεν έχω δραχμή.
Τον κοιτάζω με δάκρυα στα μάτια και τρέχοντας
γυρίζω σπίτι, σβήνω τα φώτα…και ψάχνω να βρω
τη λησμονιά στο πιο σκοτεινό δωμάτιο
του μοναχικού σπιτιού μου.
Θεέ μου Γιατί!!!

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΙΙ

Ρένα Βασιλά

Να μιλάς ψιθυριστά

Το να υψώνεις τη φωνή θεωρείται από τις περισσότερες φυλές
Ινδιάνων δείγμα κατωτερότητας. Η Μαρία Τσόνα από τη φυλή Παπάγκο
είπε στην ανθρωπολόγο Ρουθ Αντερχιλ.


Ο πατέρας μου μου μιλούσε πάντα με σιγανή φωνή.
Στο λαό μου μιλάμε πάντα έτσι στα παιδιά,
τόσο σιγά και ήσυχα που το παιδί νομίζει ότι ονειρεύεται.
Αλλά δεν ξεχνά ποτέ.

ΛΑΡΣ ΠΕΡΣΟΝ

ΑΚΟΥ, ΛΕΥΚΕ!

Ο κ. Παπανδρέου είχε δηλώσει (Οκτώβρης ΄99) στη σύνοδο της ΕΕ στο Τάμπερε ότι"η Ελλάδα δεν έχει ταμπού στην εκχώρηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην ΕΕ". Στο ίδιο μήκος κύματος το Μάρτη του 2οο5 η τότε πρόεδρος της βουλής, κυρία Μπενάκη, προσφωνούσε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπαούλια με τα παρακάτω λόγια. -" Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την
Πρεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν"....

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Είναι ο Καπιταλισμός ηλίθιε"

Το Μοιρολόϊ των Μάγια.

Οι παρακάτω γραμμές ονομάστηκαν"Προφητεία του Κατούν Αχάου" και αναφέρονται
στα γεγονότα του 1556 και 1557 ένα αιώνα πριν η τελευταία πόλη των Μάγια πέσει στα χέρια των Ισπανών.
*********
Ετσι άρχισε να κτίζεται μια εκκλησία
στο κέντρο του Τιχού,
έτσι άρχισαν οι εκτελέσεις
δι' απαγχονισμού
και με τη φωτιά από τα χέρια τα δικά τους.
**************
Ετσι μπήκαν τα σχοινιά κι οι κόμποι
στον κόσμο το δικό μας,
έτσι μπήκαν τα παιδιά των νεοτέρων αδελφών μας
κάτω από την καταπιεστική σκλαβιά των φόρων,
γιατί πάντα και για πάντα θα πληρώνονται φόροι.
*************
Ο χριστιανισμός ήρθε και απλώθηκε παντού,
έτσι ήρθαν τα επτά μυστήρια των λόγων του θεού
να αποκαταστήσουν την τάξη.

ΛΑΡΣ ΠΕΡΣΟΝ
Ακου, Λευκέ!

Με λεν Αλέξη

6/12/2008
Σαν σήμερα δολοφονήθηκε Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος
************
Ο χρόνος σταμάτησε.
Ενα κορμί θωρώ από ψηλά
το δικό μου το κορμί
μια σφαίρα τρύπησε το στήθος μου
έτσι ξαφνικά χωρίς καμιά αιτία.
*************
''Δολοφόνοι"!
Το πιστόλι ακόμα στραμμένο
κατά πάνω μου συνεχίζει ν' απειλεί
το αγανακτισμένο πλήθος.
************
Από ψηλά χαμογελώ.
************
Ανόητοι, νομίζουν πως με σκότωσαν.
Μάνα μη κλαις.
Εγώ θα μείνω πάντα ένα παιδί
να πολεμώ το άδικο και τους εκτελεστές μας.
**************
Μ' ένα πανό βαμμένο με το αίμα μου
θα' μαι μαζί σας φίλοι μου σε όλες τις πορείες!
*************

-Είναι άσχημο να κυβερνιέται κανείς από κατώτερους του. Δημόκριτος (αποσπ.49)
-Οι ανόητοι είναι προτιμότερο να κυβερνιούνται παρά να κυβερνούν. Δημόκριτος (αποσπ.75)
-Οταν ευτυχεί ένας πολίτης ως άτομο τη στιγμή που καταστρέφεται η πατρίδα του, κινδυνεύει να χαθεί και ο ίδιος μαζί της.(Θουκυδίδης Β60)

-Οταν μάθεις να κυβερνιέσαι, θα μάθεις και να κυβερνάς. Σόλωνας.


-Πικραίνομαι, λυπούμαι
να βλέπω σε αποσύνθεση το κράτος.
Γιατί αρχηγούς κακούς διαλέγουν πάντα.
Κι αν πάει καλά κανείς τους μια μέρα,
ύστερα τα χαλά για δέκα. Αν βγάλεις
άλλον, αυτός χειρότερα τα κάνει.
Αριστοφάνης. Εκκλησιάζουσαι (μετάφρ. Θ.Σταύρου)

Δεν θα αργήσει.
Μια σπίθα , μια τόση δα σπίθα χρειάζεται
για να γίνουν τα σκοτάδια φως.
Μια σπίθα που θ' ανάψει ξαφνικά
για να τιμωρήσει τους επίορκους
που οδήγησαν τη χώρα σε κατάσταση
υποδούλωσης στην Λυκοσυμμαχία
της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ας μη ξεχνάνε οι ''Σύμμαχοί'' μας
ότι ο Ελληνας γεννήθηκε ελεύθερος!

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΙΙ